ինչու է պոեզիան բռնատիրության հիմնական գործիքը
գիտայի, բուդիզմի, օտարված գործողության եւ ցեղասպանությունների մասին
ինչպես ներքին խաղաղությունն ու բալանսը բավավար չեն եւ հաճախ թույլատրում են բռնություններ
բուդիզմի եւ գլոբալ կապիտալիզմի մասին եւն եւն եւն
որ ասում են արեւելյան միստիցիզմ, էս հիմնականում նկատի ունեն մահայանայից եկող ուղղությունները, զի վաղ բուդդան ագնոստիկ էր ու կոսմոլոգիայի մեջ խորանալը համարում էր տառապանքի թեմայից շեղում։ կամ որ ասեմ southern gothic baptist christian, անգլախոս լսարանին հասկանալի կլինի մինչեւ էսթետիկայի վերջին թամբլր դետալ ինչի մասին ա խոսքը գնում, բայց հիմնականում գաղափար չունեն տիբեթում դալաի լամայի ինստիտուտը ոնց ա ֆեոդալական իշխանության զարգացում եղել։ ասածս էն ա որ բուդիզմի մասին ահագին գիտելիքի պակաս կա անգլախոս միջավայրերում, էդտեղից էլ միշտ մեկը մյուսից գաղափարախոսությամբ չտարբերելն ու լայն երանգները։ ժիժեկին չեմ հղվում, այլ էս թեմայի մասսայական ընկալումին, որի մասին ինքը խոսում ա։ թեկուզ վեբերը ասում ա որ պրոտեստան էթիկան, ոչ թե քրիստոնեությունն առհասարակ։
